Iedereen kende ze, iedereen speelde erop en iedereen  haatte ze.  Het gaat natuurlijk over Egmond, de belangrijkste Nederlandse gitaarfabriek. Verguisd door tallozen, maar toch van onschatbare waarde voor de ontwikkeling van de Nederlandse Rock ’n Roll, sterker nog zonder Egmond zou deze ongetwijfeld veel later begonnen zijn. De Tielman Brothers, de eerste en volgens velen de beste Hollandse Rock groep debuteerde al in 1957 met Miller en Wilson gitaren twee luxe merken van Egmond.

 

The Tielman Brothers

 

Peter “Kom van dat dak af” Koelewijn and his Rockets was de eerste band, die Egmonds voor een plaatopname gebruikte.

 

.

Peter and his Rockets

 

Dit deden ook John Lamers & Cees and the Skyliners op al hun singles, maar ook andere coryfeeën uit die tijd, zoalsThe Blue Diamonds, René &the Alligators, Anneke Grönloh en Sandra Remer begonnen hun carrière op een Egmond, zoals tienduizenden anderen in binnen - en buitenland.

    

                                The Blue Diamonds                      René&the Alligators

 

Egmond werd  in Engeland onder de naam Rosetti verkocht en zowel George Harrison als Paul McCartney speelden hun eerste akkoorden hierop.

       

                       George Harrison                                                       Paul MacCartney

 

Commercieel succes

Liet de kwaliteit van de Egmond instrumenten nogal wat te wensen over, het tegenovergestelde was van toepassing op het verkoopbeleid, dat uiterst succesvol was. Niet alleen onder het label Egmond  maar ook onder andere  merknamen als Miller, Wilson, Lion, Orpheum, Frima, Manhattan, Rosetti . Dwight, Airstream, Lido, Combo en Diamond werden akoestische -, elektro –akoestische -, solidbody  gitaren en elektrische basgitaren aan de man gebracht, zowel in ons eigen land als in Europa, als overzee.

 

                        Airstream                                                     Orpheum

          

                         Lion                                          Miller

 

Wilson          Lido

Combo

Diamond

 

Met name in Frankrijk was Egmond populair en stond hoger aangeschreven als het nationale merk Ohio.

Op diverse Franse EP’s-zij kenden daar praktisch geen singles-stond dan ook een Egmond afgebeeld.

Een slimme zet was de oprichting van het Amsterdamse postorderbedrijf Manhattan, dat in diverse radiobodes en muziekbladen adverteerde met Egmond gitaren op afbetaling vanaf 1,93 Euro per maand, waardoor de gitaar voor een nog groter publiek bereikbaar werd. Ook Klavarscribo, een uitgever van een verkort notenschrift, nam Egmond gitaren in zijn catalogus op.

De drijvende kracht achter dit commerciële succes was Jaap Egmond, die de hele wereld afreisde om het merk te promoten.

 

   

Geschiedenis

Deze begon toen gepensioneerd stationchef Ulke Egmond  in het begin van de dertiger jaren in de Kerkstraat te Eindhoven een muziekhandel opende en hij begon al gauw met de bouw van gitaren, getuige het feit dat Jan-Maarten Hafkamp een Spaanse gitaar in zijn bezit heeft met daarin het etiket “Egmond Freres anno 1935” . In 1940 deden de zonen  Gerard, Dick en Jaap hun intrede en er ontstond een klein familiebedrijf, dat gestaag groeide. In 1950 had Egmond inmiddels 15 werknemers en produceerde 200 akoestische gitaren per week. De fabriek in Eindhoven werd te klein en verhuisde het bedrijf naar Best. Hier begon de stormachtige groei van Egmond niet in het minst door de introductie van hun elektrische gitaar. De productie methodes werden in hoge mate geïndustrialiseerd en in het midden van de zestiger jaren was Egmond na Eko de grootste gitarenfabrikant in Europa.

Met 80 werknemers werden bijna 10.000 Spaanse -, Western -, solid body-, hawaiian- en semi-akoestische gitaren en basgitaren per maand gefabriceerd.

Maar hier bleef het bij; Egmond ging ook accordeons vervaardigen.

 

 

 

Maar zoals zoveel Europese gitaarmerken kon ook Egmond uiteindelijk niet op tegen het aanstormende Japanse gitaargeweld en werden de poorten gesloten. Een aantal werknemers maakten een doorstart onder de naam Alpha guitars.  Alpha werd  in door het roemruchte Martin overgenomen maar het stierf uiteindelijk een zachte gitaardood. Het zelfde lot was de laatste poot van Egmond imperium, de grote muziekinstrumentenzaak Musica in Eindhoven, beschoren, die geleid werd door de zoon van Jaap Egmond, Joep.

Egmond Colorado 2ES1

 

Innovaties

Egmond fabriceerde meer dan 200 verschillende modellen akoestische en elektrische gitaren en basgitaren, welke vaak geïnspireerd waren door de betere merken. Toch kwamen zij met een aantal noviteiten, die nog niet in de gitaarwereld werden vertoond. Een solid body gitaar met drie elementen en een vijf standen elementenkeuze schakelaar en  de Futura had zelfs een zeven standen keuze schakelaar; een dubbelnek elektrische gitaar met een zes snarige - en een mandoline nek, speciaal door Egmond gebouwd voor Cees Dingen van Cees and the Slyliners, net als voor zanger John Lamers.

 

John Lamers&Cees and the Skyliners

 

Studio gitarist Jan Mol werkte samen met Egmond aan  een orgelgitaar, de Moltar en er bestaan een aantal gedetailleerde werktekeningen hiervan. Helaas is door het voortijdig overlijden van Jan Mol deze orgelgitaar nooit verder gekomen als twee prototypes,  die zich in het Haags Gemeente Museum bevinden. Ook ontwikkelde Jan Mol voor Egmond een stereo gitaar. Tegenwoordig zijn zeven-snarige gitaren heel gewoon, maar Egmond had er 39 jaar geleden al één!

 

Niet echt innovatief maar wel heel bijzonder waren de Egmond buizen combo’s, die in tegenstelling tot de gitaren van uitstekende kwaliteit. Niet verwonderlijk overigens, want Philips was nauw betrokken bij de elektronica. Het geluid was erg goed en tot aan de komst van de Vox en Fender versterkers waren deze versterkers in ons land heel populair en daar niet alleen, ook in Frankrijk.

 

 

Later ging Egmond ook transistor versterkers verkopen, maar deze werden vervaardigd door de Italiaanse bedrijven Steelphon en Eko.

 

 

 

The Explosions met 3 Egmond 30 Watt combo versterkers

 

 

Foto’s uit de collecties van Cees Bakker, Piet Muys (bands) en het Rockart Museum,

Hoek van Holland.

 

MUSICMAKER

Het maandblad Musicmaker weidde een uitgebreid artikel aan de Egmond verzameling van Jan Maarten, geschreven door vintage expert Hans Moust.